
- очок
- 76
- перемог
- 5
- поулів
- 11
- подіумів
- 10
Міка Хаккінен виграв титул для McLaren з перевагою 2 очки. Кубок конструкторів виграла Ferrari.
Наприкінці: Хаккінен — 76, Ірвайн — 74; різниця — 2 очки.
Лідер змінювався 6 разів: Ірвайн — етапи 1–2, Шумахер — етапи 3–5, Хаккінен — етапи 6–9, Ірвайн — етапи 10–11, Хаккінен — етапи 12–14, Ірвайн — етап 15, Хаккінен — етап 16.
Після етапу 7 (Маньї-Кур) Ірвайн відставав від лідера на 14 очок. Потім він виграв 3 з 9 гонок, що лишились.
Титул вирішився лише на останньому етапі (Судзука).
Лідер чемпіонату після кожного етапу1 → 16
| Етап | Хаккінен | Ірвайн | Френтцен | Култхард | Шумахер |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 Мельбурн | 0 | 10 | 6 | 0 | 0 |
| 2 Сан-Паулу | 10 | 12 | 10 | 0 | 6 |
| 3 Імола | 10 | 12 | 10 | 6 | 16 |
| 4 Монако | 14 | 18 | 13 | 6 | 26 |
| 5 Барселона | 24 | 21 | 13 | 12 | 30 |
| 6 Монреаль | 34 | 25 | 13 | 12 | 30 |
| 7 Маньї-Кур | 40 | 26 | 23 | 12 | 32 |
| 8 Сільверстоун | 40 | 32 | 26 | 22 | 32 |
| 9 Шпільберг | 44 | 42 | 29 | 28 | 32 |
| 10 Гоккенгайм | 44 | 52 | 33 | 30 | 32 |
| 11 Будапешт | 54 | 56 | 36 | 36 | 32 |
| 12 Спа | 60 | 59 | 40 | 46 | 32 |
| 13 Монца | 60 | 60 | 50 | 48 | 32 |
| 14 Нюрбургринг | 62 | 60 | 50 | 48 | 32 |
| 15 Сепанг | 66 | 70 | 51 | 48 | 38 |
| 16 Судзука | 76 | 74 | 54 | 48 | 44 |



Колір смуги — пілот на графіку «Битви за титул»
| Місце | Команда | Очки |
|---|---|---|
| 1 | Ferrari | 128 |
| 2 | McLaren | 124 |
| 3 | Jordan | 61 |
| 4 | Stewart | 36 |
| 5 | Williams | 35 |
| 6 | Benetton | 16 |
| 7 | Prost | 9 |
| 8 | Sauber | 5 |
| 9 | Arrows | 1 |
| 10 | Minardi | 1 |